Opa Monica

geplaatst op 15 Feb, 2015

2014-05-26 08.39.43

‘Ik ga mijn vader even bellen,’ zei ik tegen mijn vriend.
‘Hè?’ mijn zoon Bas keek verbaasd op van de toren die hij aan het bouwen was. ‘Je váder?’ Hij was drie jaar en nog maar net aan het ontdekken dat iedereen ouders heeft, ook mensen die zelf kinderen hebben.
‘Ja, iedereen heeft een papa en mama,’ legde ik dus nog maar eens uit. ‘Weet je wie mijn papa is?’
‘Nee?’ Het klonk een beetje uitdagend — je weet het zelf ook niet, leek hij te willen zeggen. Je hebt helemaal geen vader.
‘Oma Monica is mijn papa.’ Ik keek hem afwachtend aan, zijn verwarring moest nu compleet zijn.
‘Oh,’ teleurgesteld draaide hij zich weer naar zijn Duplo, ‘dus je gaat oma Monica bellen.’

Zomaar een gesprek dat ik ruim een half jaar geleden met mijn zoon had. Bas en zijn neefje Rocco waren al geboren toen Monica uit de kast kwam, maar hebben niets meegekregen van de transformatie. Ze waren te klein om zich af te vragen waarom opa Cees nooit meer kwam, laat staan dat ze bezig zijn met hoe onze stamboom in elkaar steekt.
Ooit gaan we het uitleggen, maar voorlopig vindt Bas het heel gewoon dat hij vier oma’s heeft en maar één opa. En het is ook niet raar als je vader een meisje is.

reageer